„Epitafium dla Proroka Ilji jest misterium teatralnym zbudowanym z obrazu, ciszy i śpiewu. Zamiast klasycznej narracji prowadzi widza przez kolejne stacje – niczym rytuał pamięci, w którym każda pieśń, każde słowo i każdy gest mają swoje znaczenie. Fundamentem spektaklu są autentyczne pieśni pogrzebowe Podlasia wykonywane w tradycyjnej technice białego śpiewu. Towarzyszą im archaiczne instrumenty oraz surowa scenografia inspirowana krajobrazem Wierszalina i symboliką prawosławia. Nie odtwarzają one historii – budują przestrzeń, w której przeszłość spotyka się z teraźniejszością.
Na scenie pojawiają się postacie historyczne i symboliczne: Prorok Ilja, Matki Boskie Wierszalińskie, Lucyper, chłopi, muzycy oraz Głos prowadzący widza przez kolejne etapy misterium. Każda z nich reprezentuje nie tylko konkretną rolę, lecz także określony wymiar ludzkiego doświadczenia – wiarę, zwątpienie, pamięć, śmierć i nadzieję.
Spektakl trwa około dziewięćdziesięciu minut i wykonywany jest bez przerwy. Nie oczekuje od widza znajomości historii Wierszalina. Zaprasza do przeżycia doświadczenia, w którym emocje wyprzedzają słowa, a cisza staje się równie ważna jak muzyka.
DLACZEGO TERAZ?
Choć inspiracją jest historia sprzed niemal stu lat, spektakl opowiada o zjawiskach, które pozostają niezwykle aktualne.
To opowieść o potrzebie autorytetów, tworzeniu liderów duchowych, politycznych i ideologicznych oraz o odpowiedzialności wspólnoty za własne wybory.
To również opowieść o tym, jak rodzą się przekonania, jak powstają mity i jak cienka bywa granica pomiędzy prawdą, potrzebą a zbiorowym wyobrażeniem.
