Technologie komunikacyjne zawsze były silnie splecione z kulturą i edukacją. Ich dotychczasową historię można ująć jako „zamieszkiwanie” w światach kolejnych form komunikacji oraz głębokie kryzysy w okresach przechodzenia do form nowych. W tym sensie można mówić o kulturach mowy (silne wspólnoty skupiane wokół mitów i opowieści, ćwiczenie technik pamiętania, retoryczne kształcenie mówców), kulturach pisma (od wątpliwości co do upowszechniania alfabetu w czasach Platona przez rewolucje wywołane upowszechnieniem druku po specyfiki pisma w mediach elektronicznych) i kulturach wizualnych (od naskalnych rysunków przez „realizm” malarstwa i fotografii po elektroniczne i cyfrowe symulacje). Skupimy się na kryzysach, bowiem w ich dynamice najwyraźniej widać specyfikę poszczególnych form.
Aktualna i prawdopodobnie najgłębsza rewolta technologiczna od czasu wynalezienia pisma dotyczy tak zwanej sztucznej inteligencji, a dokładniej dużych modeli językowych (LLM). Skupimy się na nieuchronnych możliwościach, jakie otwierają się przed nami. Rozważymy, jak AI wpływa na kompetencje komunikacyjne, szczególnie poprzez rozwój tzw. mowy eksplanacyjnej. Dzięki konieczności wieloaspektowego tłumaczenia maszynom naszych ludzkich potrzeb przekraczania siebie, opowiadanie o edukacji, kulturze i sztuce przestaje być tylko akademickim dodatkiem do rzemiosła. Opowiadanie urasta do roli zasadniczej części warsztatu w tych dziedzinach, dla których współpraca z syntetyczną pomysłowością stała się codziennością.
Czy wracamy do kultury oralnej? Czy razem z tym powrotem czeka nas ponowna mitologizacja kultury?
Prowadzenie — Justyna Limon, Wiceprezeska Fundacji Theatrum Gedanense.
Spotkanie odbędzie się w Bibliotece prof. Jerzego Limona, wstęp wolny.
