Jacek Cygan, rocznik 1950, pokolenie Baby Boomers. Marcin Januszkiewicz, rocznik 1987, pokolenie Y. Z pozoru nie łączy ich nic. A jednak blisko im do siebie dzięki wrażliwości na świat, drugiego człowieka i język. Z tego porozumienia zrodził się pomysł opowiedzenia piosenkami Jacka Cygana – tekściarza, poety, dramaturga, tłumacza i scenarzysty – o pokoleniu Y, którego reprezentantem jest Marcin Januszkiewicz – aktor dramatyczny i musicalowy, wokalista, autor tekstów piosenek.
Punktem wyjścia do widowiska muzyczno-multimedialnego „Pokolenie Y” jest bogactwo przebojów Jacka Cygana, które powstały w latach 80. i 90., czyli w czasach dorastania i młodości Marcina Januszkiewicza. Obaj artyści chcą przyjrzeć się pokoleniu Y, popularnym milenialsom, i podjąć próbę opowiedzenia historii tych, dla których „mieć” nie ma takiego znaczenia jak „być”, którzy pracę zaczęli traktować jako środek do celu, a nie cel sam w sobie, i dla których spełnianie własnych marzeń stało się istotnym punktem pokoleniowej tożsamości.
Multimedialne widowisko muzyczne stworzone przez Jacka Cygana i Marcina Januszkiewicza to nie tylko spotkanie dwóch artystycznych światów, ale też poruszająca diagnoza współczesnych trzydziestolatków. W „Pokoleniu Y” klasyczne teksty zyskują nową formę, a scena staje się przestrzenią dla głosu tych, którzy wciąż szukają swojej tożsamości.
- Wiesław Kowalski, "Być, nie mieć. Teatr Rampa mierzy puls pokolenia Y", teatrdlawszystkich.pl
Nie od dziś wiadomo, że Marcina Januszkiewicza zaszufladkować trudno. Konsekwentnie wymyka się wszelkim kategoriom, co udowodnił takimi projektami jak „Osiecka po męsku”, „Perfect Lady Pank” i autorskimi kompozycjami zawartymi na EP „Wolny Spokój”. „Pokolenie Y” tylko to potwierdza. W odróżnieniu od wcześniejszych działań artystycznych ogromną rolę odgrywa tutaj warstwa wizualna widowiska stworzona przez Olę Knedler. Jej celem jest poCZUCIE utworów Jacka Cygana na nowo – nie tylko za pomocą słuchu, ale także wzroku, doświadczenie przedstawianej historii na różne sposoby.
Wizja Oli Knedler zabiera widza w surrealistyczną podróż. Kolejne wizualizacje wyrażają wewnętrzną percepcję człowieka, wymykają się logice, otulają nieuchwytnymi doznaniami. Są próbą ukazania kondycji Everymana – przedstawiciela milenialsów – oraz opowiedzenia o pozornej powtarzalności pokoleniowych doświadczeń. Aby pojąć to w pełni, trzeba wiedzieć, że czas w świecie Everymana jest jednostką uniwersalną, ale i niedookreśloną. Czas w świecie Everymana cechuje się miękkością, nieoczywistością i płynnością doskonale znaną z twórczości Salvadora Dalego. Dzięki temu otwiera drzwi do nowych interpretacji oraz pełniejszego doświadczania emocji.
Muzyczna warstwa „Pokolenia Y”, powstająca pod czujnym okiem Jacka Kity, również może zaskoczyć. Zdecydowanie czerpie ona z różnorodności gatunków muzycznych i swobodnie balansuje między elektroniką, nowoczesnymi brzmieniami a klasyczną formą piosenki poetyckiej. Podczas koncertu wybrzmią największe hity Jacka Cygana takie jak „Pokolenie”, „Czas nas uczy pogody”, „Wypijmy za błędy”, „Wszystko ma swój czas” czy „C’est la vie – Paryż z pocztówki” oraz nowe piosenki napisane przez Jacka Cygana specjalnie dla Marcina Januszkiewicza.
Klasyczne teksty, oniryczne i odważne aranżacje oraz surrealistyczne wizje skłaniają do rozmyślań o tym, co na kartach historii zostawi, czy też już zostawiło, po sobie pokolenie Y. Co dzięki nim zyskujemy, co tracimy? Właśnie te pytania sprawiają, że koncert ten jest propozycją dla każdego – niezależnie od tego, czy zna już utwory Jacka Cygana, czy dopiero je pozna.
