WSKAZÓWKI DLA PODDANYCH (Nuhikun) | Tydzień Japoński

Spektakl WSKAZÓWKI DLA PODDANYCH – 4 i 5 października o 19:00 w Teatrze Szekspirowskim

Dramat Wskazówki dla poddanych (jap. Nuhikun, 1978) przez niektórych krytyków japońskich bywa określany mianem najbardziej dojrzałego w całym dorobku artystycznym Shûji Terayamy zarówno pod względem treści, jak i formy.

O spektaklu Wskazówki dla poddanych

Tytuł jest nawiązaniem do utworu Jonathana Swifta (1731), ale angielskie opowiadanie stało się zaledwie pretekstem do opowiedzenia losów poddanych urzędujących podczas nieobecności ich pana w jego wielkiej posiadłości. Znudzeni codziennym życiem służący postanawiają na zmianę naśladować wlaściciela. Osoba, która w danym momencie odgrywa rolę pana, może wydawać dowolne rozkazy, a pozostałe osoby muszą się im bezwarunkowo podporządkować. Stopniowo bohaterowie zaczynają posuwać się do coraz bardziej drastycznych metod i wydawać rozkazy mające na celu wyłączenie poniżenie drugiej osoby, czerpiąc przy tym sadystyczną przyjemność.

Wskazówki dla poddanych to jeden z najbardziej reprezentatywnych spektakli Terayamy, który Teatr Laboratorium Tenjō Sajiki zagrał więcej niż sto razy w ponad trzydziestu miastach na całym na świecie – i to w ciągu tylko pięciu lat od premiery (od 1978 do występu w Paryżu w 1982). W latach 1989–1991 i 2003–2005 ten sam spektakl wystawił około pięćdziesiąt razy Teatr Laboratorium Ban’yū Inryoku.

TEATR LABORATORIUM

Teatr Laboratorium Ban’yū Inryoku, kontynuując tradycję Tenjō Sajiki, zadaje widzom pytanie, czym jest to, czego ludziom brakuje, czego potrzebują, czym jest prawdziwa wolność, jaki jest związek między władzą, kontrolą drugiego człowieka a seksualnością – w zależności od tego, czy jesteśmy panem czy sługą, ujawniamy przecież drzemiące w nas sadomasochistyczne skłonności.

Kiedy w 1983 po śmierci Shūjiego Terayamy Teatr Laboratorium Tenjō Sajiki został rozwiązany, J.A. Seazer (właść. Taka’aki Terahara) wraz z trzydziestoma członkami teatru założył Teatr Laboratorium Ban’yū Inryoku. Nazwa odnosi się do słów Terayamy, twierdzącego, iż siła grawitacji to potęga samotności, która przyciąga wzajemnie ludzi. W skład Ban’yū Inryoku wchodzi kilkunastu głównych aktorów, lecz w każdym spektaklu pojawia się także grupa artystów zapraszana z zewnątrz.

TWÓRCY i OBSADA

reżyseria i muzyka: J.A. Seazer
współpraca reżyserska: Keitoku Takata
scenografia, kostiumy, charakteryzacja: Nobutaka Kotake
kierownik produkcji: Mikio Ogasawara
asystent kierownika produkcji: Shiho Sato
dźwięk: Hiroyuki Ozaki
światło: Kayo Yamazaki, Sanami Masamura
rekwizyty: Uno Hatano, Haruka Mitsumata

OBSADA: Keitoku Takata, Rie Kobayashi, Keita Kobayashi, Mizuho Kinoshita, Kiyoshi Tobinaga, Yoko Mori, Hiroshi Imamura, Ryo Tachikawa, Sakurako Yamada, Hideyuki Okaniwa, Akihiro Soda, Seiko Yokoyama, Daisuke Tobita, Hiroshi Karasawa, Kazuma Kato, Haruka Mitsumata, Kabuto Miyoshi

Po spektaklu odbędzie się spotkanie z twórcami, udział wezmą: J.A Seazer, Keitoku Takata, Kotake Nobutaka oraz aktorzy.

Spektakl wystawiany jest w języku japońskim z tłumaczeniem na język polski i angielski w formie napisów.

SPEKTAKL WYŁĄCZNIE DLA WIDZÓW DOROSŁYCH.

Zobacz również KLASA SZALEŃCÓW