Kompleks Portnoya – Teatr WARSawy

Spektakl na motywach książki Philipa Rotha.
Przekład: Anna Kołyszko
Scenariusz: Adam Sajnuk
Reżyseria: Aleksandra Popławska, Adam Sajnuk
Scenografia: Sylwia Kochaniec, Katarzyna Adamczyk, Adam Sajnuk
Kostiumy: Katarzyna Adamczyk
Obsada: Monika Mariotti, Anna Smołowik, Bartosz Adamczyk, Adam Sajnuk

Oto Alexander Portnoy: żyd i antysemita, seksoholik i onanista, maminsynek i buntownik, szowinista i zastępca komisarza Nowego Jorku ds. równouprawnienia. Bohater spektaklu stara się odnaleźć własną tożsamość, jej czystą i niezapisaną formę – wolną od semickiego wychowania, powinowactwa i przywiązania. Jeszcze nie wie, że to niemożliwe.

Spektakl jest adaptacją powieści, która w latach 70. stała się manifestem ówczesnego pokolenia amerykańskiego. Sztukę doceniono dwoma Feliksami Warszawskimi: w najważniejszej kategorii, czyli za reżyserię – dla Adama Sajnuka (który również wciela się w postać Alexa) i Aleksandry Popławskiej oraz za debiut aktorski dla Anny Smołowik, grającej i skromną siostrę Portnoya, i liczne wcielenia jego kochanek.

Realizację Sajnuka można zachwalać długo i na różne sposoby. Ale najlepszą recenzją niech będą słowa Lecha Śliwonika, byłego rektora Akademii Teatralnej i redaktora naczelnego “Sceny”, na której łamach tak pisał o “Kompleksie”: Naprawdę dobra robota. No niech będzie – bardzo dobra.

Świetny Kompleks Portnoya w Teatrze Konsekwentnym jest opowieścią inicjacyjną, studium życia w stanie nieustannej opresji, niemarnującą niczego z potencjału powieści Rotha. (…) Adam Sajnuk gra jako Portnoy rolę życia, (…) podchodzi do niej, zrzucając z siebie wszystkie dotychczasowe sposoby i nawyki, niemal bezbronny (…).
(Jacek Wakar, Dziennik Gazeta Prawna)