Bezradność filozofa | Jerzy Limon/Prospero

Rozmowy o współczesności z Szekspirem w tle

Jesteśmy bezradni wobec tragicznego, przedwczesnego, niesprawiedliwego odejścia Profesora Jerzego Limona. Powodów do bezradności mamy coraz więcej: pandemia, degeneracja życia politycznego, dewastacja środowiska naturalnego, nierówności społeczne, marginalizacja sztuki i myśli, szerząca się głupota… Zapewne dlatego pragnieniem Profesora Jerzego Limona było, żeby w Teatrze Szekspirowskim odbywały się debaty na temat bezradności filozofa. Filozofa, czyli człowieka myślącego i wrażliwego, starającego się zrozumieć całą złożoność i zawikłanie świata…

Pytając o bezradność filozofa, chcemy zapytać przede wszystkim o pełne energii i rozmachu wizjonerskie dzieło i twórczość Profesora. Chcemy, żeby ta rozmowa była naszym pożegnaniem z nim. Ale też wspólnym przemyśleniem wyzwań i zadań, które nam pozostawił. Jak Profesor postrzegał współczesną kulturę? Jakie problemy w niej dostrzegał? Jak próbował na nie odpowiadać? Jakie zadanie stawiał dziś przed Szekspirem? Z jaką bezradnością się mierzył? Co możemy zrobić, żeby dzieło Profesora twórczo kontynuować?

Na żywo, na scenie Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego porozmawiają o tym Łukasz Drewniak – krytyk teatralny, redaktor, selekcjoner w Konkursie o Złotego Yoricka, dr hab. Stanisław Rosiek – historyk literatury, pisarz, wydawca, wykładowca Uniwersytetu Gdańskiego, założyciel wydawnictwa słowo/obraz terytoria oraz Anna Augustynowicz – reżyserka teatralna, Dyrektor artystyczna Teatru Współczesnego w Szczecinie.

Wydarzenie będzie transmitowane na kanałach: YouTube oraz na Facebook.

* * *

[…] zaćmiewałem słońce,
Budziłem dzikie wichry, podżegałem
Morze i niebo do ryczącej wojny;
Grzmoty ponure uzbrajałem ogniem
I rozszczepiałem dąb Jowisza jego
Własnym piorunem; poruszałem z posad
Masywy lądów, rwałem z korzeniami
Sosny i cedry; budziłem w mogiłach
Zmarłych i z grobów odwalałem głazy,
Aby wyjść mogli […]

 

„Słowa te pochodzą ze słynnego monologu Prospera z Szekspirowskiej „Burzy”. Prospero również potrafił przenosić góry. I wydaje mi się, że miał (ma) więcej wspólnego z entuzjazmem, wigorem, pasją, zapamiętaniem i marzycielstwem, niż na pierwszy rzut oka dostrzec można w starzejącym się mężczyźnie zesłanym na bezludną wyspę, potężnym lecz zmęczonym i zgorzkniałym, obsesyjnie wypatrującym przez lata okazji do zemsty na wrogach i prześladowcach. A przecież tak najczęściej wyobrażamy sobie Prospera” – pisze Piotr Augustyniak, kurator cyklu „Bezradność filozofa”, w tekście, który ukaże się wkrótce na łamach „Przeglądu Politycznego”.

„(…) Prospero – jestem o tym głęboko przekonany – to postać literacka, która świetnie tłumaczy się, gdy zestawi się ją z fenomenem Jerzego Limona. I na odwrót – fenomen ten staje się zrozumiały dopiero wtedy, gdy spojrzy się na niego przez pryzmat Prospera. Prospero jest kluczem do Limona i do „bezradności filozofa”, ku której gnały go szalone intelektualne prądy oceaniczne, którym się przed wieloma laty powierzył.” – dodaje we wspomnianym tekście Piotr Augustyniak.

Twórcy

Scenariusz i prowadzenie: Piotr Augustyniak
Reżyseria: Robert Florczak
Kreacja postaci i kostiumy: Alicja Gruca
Choreografia: Joanna Czajkowska
Aktorzy: Anna Kociarz, Krzysztof Gordon
Tancerze: Joanna Czajkowska, Aleksandra Foltman, Róża Kołoda, Ewa Kliszewska, Jacek Krawczyk, Artur Grabarczyk, Krzysztof Baliński
Reżyseria wizji: Paweł Wyszomirski
Produkcja: Melania Szymerowska