„Belarus 4’33” | multimedialna instalacja performatywna | Tydzień Białoruski

Projekt „Belarus 4’33” to opowieść o utopijnej koncepcji socrealistycznego Miasta Słońca na przykładzie Mińska – miasta i jego mieszkańców. Inspiracją dla tej opowieści jest książka białoruskiego artysty, architekta, pisarza, i fotografa Artura Klinau „Mińsk: przewodnik po Mieście Słońca”. To historia człowieka urodzonego w sowieckim Mińsku, który poprzez wspomnienia o mieście swojego dzieciństwa opowiada o nieudanym historycznym eksperymencie społecznym – o sowieckim imperium. Struktura Miasta staje się metaforą, do której odnosi się bohater, przytłoczony przez sowiecki projekt, ale i poszukujący tożsamości w przestrzeni miasta, które utraciło pamięć.

Tania Arcimowicz i Anton Sarokin przetwarzają koncepcję Miasta Słońca, zastanawiając się nad tematem utopii, skupiając się na fenomenach pamięci i czasu (przeszłego i przyszłego) i próbując znaleźć w historii Klinau głosy i obrazy współczesności – globalnej i lokalnej.

Wydarzenie tłumaczone na żywo na język polski.

Tania Arcimovich & Anton Sarokin
Na podstawie książki Artura Klinau: Mińsk. Miasto Słońca z Marzeń
Tekst: Artur Klinau, Tanya Arcimovich, Elena Karmagnani, źródła z internetu (media, Wikipedia, blogi)
Dźwięk: Anton Sarokin
Wideo: Tanya Arcimovich, Dzianis Dziuba, Paval Haradnicki, Arciom Lobach, youtube
Montaż: Tanya Arcimovich, Anton Sarokin, Dzianis Volkau
Występują: Aliaksandr Malchanau (tekst), Eric Orlov-Shimkus (dźwięk), Tania Arcimovich (video).

Mińsk Klinaua jest miastem złowieszczym. Mińsk jako Miasto Słońca był miastem, które nie tolerowało konkurencji i sprzeciwu wobec Szczęśliwości. Samo było genialne i potrzebowało ludzi, którzy pracowaliby wyłącznie na jego genialność. Konkurencję dusiło, rozdeptywało, wypluwało z siebie. Miasto Słońca to też miasto imperialnej architektury o geometrii trzymającej się zasady złotego podziału tak konsekwentnie, że wśród doskonałych proporcji zawsze jakoś brakowało miejsca dla człowieka. To miasto, które swym klasycystycznym ogromem przytłacza, ale też łagodzi obyczaje. Jednocześnie to miasto-atrapa. Miasto mające zachwycić przybywających do Krainy Słońca, a nie mieszkańców. Miasto, gdzie pałace dla ludu to w rzeczywistości pałace-ściany, lub zaledwie pałace-okna. Z drugiej strony fasad nie ma nic. Kamil Janicki, Portal historyczny Histmag.org, (CC BY-SA 3.0).

Miasto Słońca z Marzeń to przestrzeń urbanistyczna stworzona w latach 1930-50s w centrum Mińska, unikatowa w ogromie skali i totalitarnym stylu. Elementy Miasta Słońca z Marzeń można znaleźć w każdym post-sowieckim czy post-komunistycznym mieście, ale w Mińsku ideę tę wprowadzono w najpełniejszy sposób, co stało się fatum tego miasta.