Teatr Szekspirowski na XV Biennale di Venezia!

Prezentacja Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego

na La Biennale di Venezia 2016

 

Budynek teatru jest częścią indywidualnej wystawy architekta Renato Rizziego, zatytułowanej „Orphan Ground”, znajdującej się w Głównym pawilonie w Ogrodach (Giardini).

Teatr został wybrany jako główny obiekt powyższej wystawy i opisany w osobnym tekście w dwutomowym katalogu Biennale przez Dyrektora/Kuratora tegorocznej edycji Alejandro Aravenę:

 

Budynek Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego autorstwa Renato Rizzi

Architektura jest tym co intensyfikuje doświadczenie rzeczywistości, elementem niwelującym siły, które kształtują i kontrolują nasze otoczenie oraz sposób, w jaki je postrzegamy.

Dzisiaj, za dotknięciem jednego palca, mamy dostęp do tysięcy stron internetowych prezentujących lub sprzedających projekty architektoniczne. W poszukiwaniu ideałów, czujemy przymus przejrzenia ich wszystkich, mając świadomość zarówno ich nieskończoności, jak i uciekającego czasu. […]

Od czasu do czasu, w internetowym zalewie jednakowo wyglądających propozycji, możemy natrafić na coś intrygującego – fascynujący budynek, który ma to coś. Na dodatek, kiedy przejście od pomysłu do ukończonej inwestycji okupione jest ciężką, profesjonalną pracą perfekcjonisty, a zaangażowanie w nadzór nad procesem budowlanym równe jest temu, które towarzyszy nam przy stawianiu własnego domu rodzinnego, nic dziwnego, że efekt może zapierać dech w piersi. Spoglądając na zdjęcia gotowego budynku, które łatwo pomylić z wizualizacją jego modelu, można się tylko domyślać, jak dużo ludzkiej energii pochłonął taki gmach.

I to jest właśnie przypadek Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego autorstwa Renato Rizzi. Sam projekt, coś pomiędzy budynkiem a maszyną, emanuje energią, która była spożyta w  trakcie jego stworzenia. Patrząc na ten projekt, dostrzegamy zarówno dbałość o szczegóły, jak i niezwykłe rozwiązania świadczące o ogromnej wiedzy architekta, który nie boi się eksperymentować z konstrukcją. W dzisiejszym świecie, który wypacza Witruwiuszowskie zasady firmitas, utilitas i venustas, nazywając na przykład cięcie kosztów ekonomią, a skracanie terminów wydajnością, praca Rizziego objawia się nam jako coś unikatowego.

Projekt będący dziełem Renato Rizziego wpisuje się w tradycje sztuki uprawianej przez dawnych architektów, stawiających sobie za cel m.in. tworzenie budowli intensyfikujących doznania związane z obcowaniem z doskonałością.

Zawsze będzie to dla nas olbrzymia satysfakcja i pokrzepienie, kiedy mamy szansę zetknąć się z prawdziwą architekturą mistrzów w praktyce oraz kiedy zaangażowanie i profesjonalizm budowniczych niweczy banalność i przeciętność naszego otoczenia. Projekt Rizzi’ego jest wyjątkowym wkładem w podniesienie jakości życia publicznego, budynkiem noszącym znamiona świętości mimo swojego programowo świeckiego charakteru.

Alejandro Aravena

20160528_143421_gal2